نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسندگان
1 گروه پزشکی اجتماعی، پژوهشکده ملی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 گروه حقوق سلامت، دانشگاه علوم پزشکی هوشمند، تهران، ایران
3 گروه نظارت بر مواد غذایی، سازمان غذا دارو، تهران، ایران
چکیده
زمینه و هدف: به منظور دنبال کردن سیاستهای بین المللی مربوط به تحقق ابعاد چهارگانه حقوق بشر، از جمله حق سلامت، دولتها دارای تعهدات سهگانه ای هستند که عبارتند از: تعهد به احترام، تعهد به حمایت و تعهد به اجرا. همچنین، دولتها مکلف به انجام اقداماتی هستند که یکی از آن ها ارزیابی میزان تحقق ابعاد مختلف حقوق بشر، از جمله حق سلامت میباشد.
روش ها: این مقاله با استفاده از اسناد و تفاهم نامهها و اطلاعات موسسه ملی تحقیقات سلامت،کتاب ها و مقالات علمی تهیه گردیده است سپس به روش تحلیلی و مقایسهای روشهای کارآمد سیاستگذاری و مدیریت حق سلامت ارائه گردیده است.
یافته ها: به طورکلی، شاخصهای ارزیابی به دو نوع اصلی شاخصهای عمومی و اختصاصی تقسیم می شوند. همچنین، هر شاخص باید از ویژگیهای شفافیت، دقت، جامعیت، اعتبار و مرتبط بودن با موضوع مورد ارزیابی برخوردار باشد.
نتیجه گیری: نگرانیهای جدی در خصوص ارزیابی شاخصهای کیفی، جمعآوری اطلاعات، همسو کردن اطلاعات از منابع مختلف و ادغام آن ها و همینطور کمبود اطلاعات، به دلیل همپوشانی و تداخل شاخصهای ارائه شده در برخی حوزه های مربوط به ارزیابی حق سلامت وجود دارد. همچنین شاخص های ملی سلامت که در جمهوری اسلامی ایران مورد استفاده قرار گرفته اند ظاهراً دارای ایراداتی هستند. بنابراین با مقایسه شاخصهای داخلی و بینالمللی، میتوان به یک شاخص ترکیبی که ابعاد و رویکردهای مختلف را به هم پیوند میدهد، دست یافت.
کلیدواژهها
موضوعات
2006. p. 375. Available from: https://doi.org/10.9783/9780812205381
2. Cisse H, et al. Fostering development through opportunity, inclusion, and equity. The World Bank; 2014. p. 556-57. Available from: https://doi.org/10.1596/978-1-4648-0037-5
3. Report Asian Sub-Regional Workshop. Using indicators to promote and monitor the implementation of human rights. New Delhi, India, 26-28 July 2007. p. 3.
4. UN. Universal Declaration of Human Rights. G.A. Res. 217A (III), UN GAOR, Res. 71, UN Doc. A/810. New York: United Nations; 1948.
5. Brownlie I. Basic documents of international law. Oxford: Oxford University Press; 2006.
6. Sepúlveda MM, Carmona MM. The nature of the obligations under the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights. Intersentia NV; 2003.
7. UN. International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights (ICESCR). New York: United Nations; 1966.
8. UN. Convention on the Rights of the Child (CRC). New York: United Nations; 1989.
9. Ministry of Health, Government of Uganda. Review of the HSSPII in relation to human rights and gender as part of third-term review for the health sector, second draft June 2008. Kampala: Ministry of Health; 2008.
10. Yamin AE, Parra Vera O. The role of courts in defining health policy: The case of the Colombian constitutional court. Harvard Law School Human Rights Program Working Paper; October 2008.
11. Hunt P, Backman G. Health systems and the right to the highest attainable standard of health. Health Hum Rights. 2008 Jan 1;81-92.
12. KANCO. Paralegal Training Guide: HIV/AIDS Legal, Ethical, and Human Rights Mainstreaming. 2005.
13. Grodin M, Tarantola D, Annas G, Gruskin S. Human Rights in a Changing World. Routledge; 2013. Available from: https://doi.org/10.4324/9780203576298.
14. Russell S. Core obligations: Building a framework for economic, social and cultural rights. Intersentia NV; 2002.
15. Gulliford M, Morgan M. Access to health care. Routledge Publishing; 2003.
16. Ajigboye O. Realization of health right in Nigeria: A case for judicial activism. Glob J Human-Social Sci. 2014;14(3):I.
17. Backman G, et al. Health systems and the right to health: An assessment of 194 countries. Lancet. 2008;372:2048. Available from: https://doi.org/10.1016/S0140-6736(08)61781-X.
18. Eslami Tabar Sh, Vaez B, Soleimani A. An overview of youth health developments. Res Appl Youth Stud Q. 2012;1(2):172-188. .[Persian].
19. Grosheide W. Intellectual Property and Human Rights: A Paradox. Edward Elgar Publishing; 2010. p. 126-127. Available from: https://doi.org/10.4337/9781849802048.
20. Matthews D. Intellectual Property, Human Rights and Development: The Role of NGOs and Social Movements. Edward Elgar Publishing; 2011. Available from: https://doi.org/10.4337/9780857931245.
21. Office of United Nations High Commissioner for Human Rights. Human Rights Indicators. Human Rights: A Guide to Measurement and Implementation; 2012. p. 42-45.
22. Den Exter A. International health law & ethics. Maklu Publishers; 2009. p. 35.
23. Office of the High Commissioner for Human Rights & WHO. CESCR Comment No. 14: The Right to the Highest Attainable Standard of Health (Art 12). Adopted at 22nd Session of the Committee on Economic Social and Cultural Rights, on 11 August 2000 (Contained in Document E/C 12.2000/4).
24. De Schutter O. International Human Rights Law. 2nd ed. Cambridge University Press; 2014. p. 545. Available from: https://doi.org/10.1017/CBO9781107479913.
25. Zuniga JM, et al. Advancing the human right to health. Oxford University Press; 2013. p. 44. Available from: https://doi.org/10.1093/acprof:oso/9780199661619.001.0001.
26. Bryant T, et al. Staying alive: Critical perspectives on health, illness, and health care. 2nd ed. Canadian Scholars' Press Inc.; 2010. p. 100.
27. Ipas. The human right to health and women’s reproductive health policy. Available from: http://www.ipas.org/~/media/Files/Ipas%20Publications/HRHEALTHE09.ashx?utm_source=resource&utm_medium=meta&utm_campaign=HRHEALTHE09.
28. Moradi A. Estimation of the inequality concentration index of health care financing through Beta Lorenz curve, the case of Islamic Republic of Iran. 2010. p. 543. [Persian].
29 . Shahid Beheshti University of Medical Sciences and Health Services, Faculty of Medicine. Textbook of community-based health assessment, Mehr 1389. [Persian].
30. Secretariat of Social Factors Determining Health Policy Council of the Ministry of Health, Treatment and Medical Education. Action plan (1) Deploying the health justice monitoring system in the country. May 2011.
31. Turkmannejad Sh, Nasiripour AA, Maleki MR, Riahi L. Evaluation of health justice indicators in Iran. Health Treat Manag. 2011;1(8):21-31. [Persian].
32. Sheikh Zadeh R. Designing a model for management and evaluation of health care system performance. Manag Res. 2011;3(10):83-108. [Persian].
33. Statistics and Information Technology Management Center. National health indicators. Ministry of Health and Medical Education. 2nd ed. 2018:19-47.
34. Report on indicators for monitoring compliance with international human rights instruments (HRI/MC/2006/7). Available from: http://www.ohchr.org.
35. Turkmannejad Sh, Nasiripour AA, Maleki MR, Riahi L. Evaluation of health justice indicators in Iran. Health Treat Manag. 2011;1(8):21-31. .[Persian].
36. Sheikh Zadeh R. Designing a model for management and evaluation of health care system performance. Manag Res. 2011;3(10):83-108. .[Persian].
37. Statistics and Information Technology Management Center. National health indicators. Ministry of Health and Medical Education. 2nd ed. 2018:19-47.
38. Salamati P, Karbakhsh M, Sadeghian S, Togha M, Rostami R, Sadeghi M. Health status in Iran. The Maghreb Rev. 2009;34(1):4-17.
39. Mansoori P, Majd Zadeh R, Abdi Z, Rudan I, Chan KY, Aarabi M, Ahmad Nezhad E, Ahmadian S, Akhondzadeh S, Azin A, Azizi F. Setting research priorities to achieve long-term health targets in Iran. J Glob Health. 2018 Dec;8(2). [Persian].
40. Bohloli H, Mafi Moradi S, Gholami M, Taghizadeh-Asl R, Hamelmann C, Khosravi A, Marchandise C. Sustainable development goals realization: A national indicator framework for Iranian health monitoring. J Sustain Dev. 2022 Jun 27;15(3):1. [Persian].
41. Kokabisaghi F. Assessment of the effects of economic sanctions on Iranians’ right to health by using human rights impact assessment tool: a systematic review. Int J Health Policy Manag. 2018 May;7(5):374. [Persian].
)
