مقدمه

امروزه، به ­دلیل ناامیدی برخی بیماران از درمان بیماری­ های استحاله ­ای و مزمن، هزینه سنگین و عوارض جانبی طب رایج، بسیاری از آنها به طب سنتی رو آورده­اند. سازمان بهداشت جهانی نیز با توجه به همین مزایا و استقبال مردم، در سال2002 استفاده علمی و عملی از این روش ­ها را به کشورهای جهان توصیه کرده و به­ منظور ارتقای این روش­ها، استراتژی ده ساله­ای از 2014 تا 2023 ارائه داده که هدف اصلی آن تلفیق طب سنتی در طب رایج است. با افزایش تمایل مردم به استفاده از روش ­های طب سنتی و مکمل، دولت­ها به­ عنوان مسئولان پاسخ­ دهنده به سلامت عمومی به فکر استفاده از این روش­ ها در کنار طب آکادمیک و متعارف افتاده‌اند، اما این امر علیرغم فرصت­ های فراوان، چالش ­های جدی را پیش روی آنان قرار داده است. مهم­ترین فرصت ­ها عبارتند از: افزایش دسترسی، ارتقای کمیت و تنوع، ارتقای عملکرد درمانی، ارتقای رضایت جامعه پزشکی و بیماران، کاهش وابستگی به دارو، تاکید بیشتر بر پیشگیری و سلامت، تقویت رویکرد معنوی به پزشکی و رابطه مبتنی بر اعتماد میان کادر درمان و بیمار.به­ هرحال، طب سنتی و مدرن با فلسفه و پیشینه فرهنگی متفاوت توسعه یافته­ اند و به مقولاتی اساسی نظیر سلامت، بیماری و علل آن به­ گونه متفاوتی می­نگرند، لذا پیوند میان این دو به توصیه سازمان بهداشت جهانی یک ضرورت اجتناب­ناپذیر است که باید با تدابیر و هماهنگی‌های لازم همراه باشد تا دولت ­ها بتوانند بر چالش ­های این تلفیق خجسته فائق آیند. این دو شاخه در واقع دو علم متفاوت در زمینه پزشکی هستند که بسیاری از مردم به هر دو در کنار هم توجه دارند. به­ همین خاطر، توصیه سازمان بهداشت جهانی این است که متخصصان طب مکمل و جایگزین (CAM) از علم پزشکی روز برخوردار باشند و دوره طب تلفیقی را نیز گذرانده باشند. طب تلفیقی یک حوزه جدید پزشـکی است که از روش­های طب مکمل و جایگزین (که شـواهد کارایی و ایمنی آن­ها بالاست) و درمان­ های طب متعارف تشکیل شده است. بنابراین، حوزه­ های طب مکمل و جایگزین از جمله حوزه‌های اصلی طب تلفیقی به شـمار می­ روند، که عبارتند از: 1- طب ذهن-جسم شامل درمان­های رفتاری شناختی و گروهی، مدیتیشن، دعا و نیایش، درمان­های ذهنی و استفاده از هنر، موسیقی و رقص به­منظور پیشگیری، درمان و حفظ ارتقای سلامت، 2- روش­های گیاهان دارویی، غذاها و ویتامین­ها، مکمل رژیمی و محصولات طبیعی، 3- روش‌های دست­ورزی مثل استئوپاتی، کایروپراتیک و ماساژ درمانی، طب انرژی شامل ریکی، لمس ­درمانی، کی کونگ و 4-روش­های هولیستیک مثل طب چینی، آیرودا و هومئوپاتی که از یک نظام کامل تئوری و عملی مستقل برخوردار می­ باشند.