زمینه و هدف: کالا و خدمات دو خروجی اصلی صنعت و اقتصاد هستند، که اطمینان از کیفیت، ایمنی و کارآیی آن­ها نیازمند نظارت بر دو فرآیند تولید و عرضه می‌باشد. از آنجا که حوزه سلامت از اهمیت حیاتی ویژه‌ای برخوردار است، نظارت بر این فرآیندها باید دقیق و مطابق با استانداردهای علمی انجام گیرد؛ این نظارت نه تنها یک وظیفه سازمانی بوده بلکه یک وظیفه حاکمیتی است که توسط دولت­ ها، به­ عنوان متولیان سلامت عمومی اعمال می­شود.
روش­ها: این مقاله بر اساس بررسی اطلاعات شرکت های تولیدی و ضوابط سازمان غذا و داروتهیه شده است، سپس داده­های کیفی از طریق تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و یک الگوی کاربردی ارائه گردید.
یافته­ ها: نظارت بر خدمات سلامت به دو شکل کلی انجام می‌شود: 1- نظارت بر مراکز ارائه‌دهنده خدمات؛ 2- نظارت بر متخصصان. نظارت بر محصولات و کالاهای سلامت، توسط متخصصان امور رگولاتوری در شرکت تولید‌ی انجام می­شود. نهاد اصلی رگولاتوری، سازمان غذا و داروی هر کشور می­باشد. نظارت و کنترل از ابزارهای خاصی نظیر ارائه رهنمود و دستورالعمل، انجام بازرسی و اعمال قانون بهره می­ برد.
نتیجه­ گیری: نظارت باید به‌طور مستمر به منظور تضمین کیفیت و ایمنی کالاها و محصولات سلامت انجام شود. به دلیل ماهیت متفاوت خدمات وکالا، نظارت بر آن­ها کاملا متفاوت است. اولا خدمات لزوما ملموس نیستند تا به­طور کامل قابل نظارت باشند و ثانیا معمولا در یک زمان تولید و عرضه می‌شوند. در خصوص کالا، باید نظارت پیش از بازار و پس از تولید به­ طور مستمر توسط کارشناسان زبده انجام شود تا از ورود کالای تقلبی و پایین­ تر از حد استاندارد به بازار مصرف جلوگیری شود. بر این اساس قوانین لازم برای نظارت بر کالا و خدمات متفاوت می باشد و در هر حوزه ای باید نظارت های مربوط به آن مدنظر قرار گیرد. بنابراین تفکیک نحوه نظارت بر کالا و خدمات و روش های نظارتی مهم و ضروری می باشد در این مطالعه تلاش گردیده روش های مهم و استراتژی های نظارتی هر حوزه به تفکیک اهمیت بیان گردد.